Joga z Andą

Urodziłam się i wychowałam w Indonezji, a dziś moim domem jest Warszawa. Przez lata życie prowadziło mnie przez różne kraje, kultury i kontynenty. Mieszkałam w Dżakarcie, na Bali, w Brukseli, Wellington, Auckland, a teraz w Warszawie. Choć każde z tych miejsc ukształtowało mnie na swój sposób, joga była nicią, która łączy kolejne rozdziały mojego życia.

Joga pojawiła się w moim życiu pod koniec dwudziestych lat, gdy szukałam czegoś więcej niż tylko ćwiczeń fizycznych. To, co odnalazłam, to praktyka, która wspiera mnie zarówno w radościach, jak i w trudnościach codzienności. Podczas przeprowadzek na drugi koniec świata, oswajania nowych kultur, budowania rodziny i przechodzenia przez życiowe zmiany joga pomagała mi zachować równowagę, więź i obecność.

Obok praktyki jogi ważną częścią mojego dnia stała się medytacja. Razem nauczyły mnie, jak cenne jest zwalnianie, wsłuchiwanie się w siebie i spotykanie się z samą sobą z większą świadomością, cierpliwością i współczuciem.

Jako mama dwójki dzieci wiem, jak łatwo stawiać siebie na ostatnim miejscu, troszcząc się o innych. Własna praktyka przypomina mi, że poświęcanie czasu na zadbanie o siebie nie jest luksusem — jest koniecznością. Nawet kilka uważnych oddechów czy chwila ruchu potrafi realnie zmienić to, jak jesteśmy obecni dla siebie i dla bliskich.

Po ukończeniu kursu nauczycielskiego u wspaniałych nauczycieli Jude Hynes i Petera Neilsona w Nowej Zelandii poczułam, że chcę dzielić się tą praktyką z innymi. Moje nauczanie czerpie z Ashtanga jogi, uważnego ruchu, medytacji i pracy z oddechem.